Edukacja, języki

— Włodek przyjechał! — krzyknął ktoś na dworze. — Włodzio przyjechał! — pisnęła Natalia, wbiegając do jadalni. — Ach, mój Boże! Cała rodzina Korolewych, która z godziny na godzinę wyczekiwała swego Włodzia, rzuciła się do okien. Przed gankiem stały szerokie sanie, trójka białych koni buchała kłębam Malcy - Anton Czechow

226 – To wracajmy razem! – zawołał Staś. – Ja już nie wrócę. Ndiri potargał mi tak muskuły i żyły, że musi przyjść zakażenie krwi. Tylko chirurg mógłby mnie uratować, gdyby mi odjął nogę. Teraz wszystko już zakrzepło i odrętwiała, ale pierwszego dnia gryzłem ręce z bólu... – Pan wyzdrowieje z pewności W pustyni i w puszczy, rozdział 33, str 3

285 – Oa! oa! yah! yah! – powtarzały wszystkie głosy; głowy kiwały się jednostajnymi ruchami w prawo i w lewo, połyskiwały białka oczu, a ostrza dzid migotały w porannym słońcu. Kali podniósł się i zwróciwszy do Stasia rzekł: – Pan wielki przywieźć do bomy bibi i zamieszkać w chacie Fumby. Kali być królem Wa-h W pustyni i w puszczy, rozdział 41, str 3

Wychodząc do klienta z przystępną ceną jesteśmy w stanie zagwarantować ciągłość zleceń dla tłumaczy współpracujących z nami. Chcemy aby ludzie współpracujący z naszą firmą mieli możliwość realizacji i podnoszenia swoich kwalifikacji. Dlatego nasze działania równocześnie zmierzają do pogłębiania rynku na usługi translat Lepsza współpraca niż konkurencja

Pobierz darmowego e-booka Poznaj komplet angielskich przyimków, na 1000 praktycznych przykładach iewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że przyimki (prepositions) należ Angielskie przyimki, prepositions

Osoby dramatu: ANTYGONA córka Edypa ISMENA jej siostra CHÓR tebańskich starców KREON król Teb STRAŻNIK HAIMON syn KREONA TYREZJASZ wróżbita POSŁANIEC EURYDYKA żona KREONA Rzecz dzieje się przed pałacem królewskim w Tebach. Treść ANTYGONA O ukochana siostro ma, Ismeno! Czy ty nie widzisz, że z klęsk Edypowych Ż Sofokles, Antygona

KŁÓTNIA Treść: Plany myśliwskie Telimeny - Ogrodniczka wybiera się na wielki świat i słucha nauk opiekunki - Strzelcy wracają - Wielkie zadziwienie Tadeusza - Spotkanie się powtórne w Świątyni dumania i zgoda, ułatwiona za pośrednictwem mrówek - U stołu wytacza się rzecz o łowach - Powieść Wojskiego o Rejtanie i księciu Dena PAN TADEUSZ, KSIĘGA PIĄTA

Teraz przekonał się, że Chartum i cały kraj jest w ręku Mahdiego i że rząd egipski również jak Anglia myślą raczej o tym, jakby bronić Egipt przed dalszymi zaborami, nie zaś o wydobyciu z niewoli jeńców europejskich. Zrozumiał, że oboje z Nel wpadli w przepaść, z której nie masz wyjścia – i te myśli, w połączeniu W pustyni i w puszczy, rozdział 17, str. 2

DUSZA W LETARGU Tego wieczora Wokulski pierwszy raz wyszedł na ulicę i przekonał się, jak jest osłabiony. Kręciło mu się w głowie od turkotu dorożek i ruchu przechodniów, i po prostu bał się zbyt daleko odchodzić od mieszkania. Zdawało mu się, że nie dojdzie do Nowego Światu, że nie trafi z powrotem albo że mimo woli zrobi jaki Prus Lalka, Tom 2 rozdział 18

DUSZA W LETARGU Leżąc albo siedząc w swoim pokoju Wokulski machinalnie przypominał sobie, w jaki sposób ze Skierniewic powrócił do Warszawy. Około piątej rano kupił na dworcu bilet pierwszej klasy, nie był jednak pewny, czy takiego żądał, czy dano mu go bez żądania. Następnie wsiadł do przedziału drugiej klasy i zastał tam ksi Prus Lalka, Tom 2 rozdział 17

316 Gdy głos kapitana przebrzmiał, dwaj przyjaciele poczęli spoglądać na siebie w milczeniu. – Co to jest? – zapytał wreszcie doktor Clary. – Oczom nie wierzę! – odpowiedział kapitan. – To przecież nie złudzenie? – Nie. – Wyraźnie napisano: „Nelly Rawlison i Stanisław Tarkowski”. – Jak najwyraźniej.. W pustyni i w puszczy, rozdział 46, str. 3

307 Po bezsennej, hałaśliwej i niespokojnej nocy słońce wytoczyło się na widnokrąg tak nagle, jak zawsze wytacza się pod zwrotnikami, i uczynił się dzień świetlisty. Na trawach nie było ani kropli rosy, na niebie żadnej chmurki. Staś kazał strzelcom zebrać ludzi i miał do nich krótką przemowę, Oświadczył im, że wra W pustyni i w puszczy, rozdział 45, str. 3

305 Na krzyk jego przybiegł pierwszy Kali, za nim dwaj strzelcy, którzy mieli poprzednią straż zluzować, a w chwilę później wszyscy Wa-himowie i Samburu zgromadzili się wrzeszcząc i wyjąc na miejscu zbrodni. Uczyniło się zamieszanie, pełne okrzyków i trwogi. Ludziom chodziło nie tyle o zabitych i o zabójstwo, ile o te ost W pustyni i w puszczy, rozdział 45, str. 1

267 Ale więcej od tych oznak pokory i hołdu uradowała Stasia wiadomość, że Bassa-Narok leży o kilkanaście tylko dni drogi i że mieszkańcy tej wsi, w której obecnie się zatrzymali, otrzymują czasem z tamtych stron sól w zamian za wino z palm dum. Król miejscowy słyszał nawet o Fumbie jako o władcy ludzi zwanych „Doko� W pustyni i w puszczy, rozdział 39, str. 3

215 Księżyc wypłynął już wyżej na niebo, było przeto znacznie widniej. Jednakże trudności rozpoczęły się zaraz, jak tylko chłopiec zanurzył się w trawy, które wyrosły już tak wysoko, że i człowiek na koniu mógł się w nich z łatwością ukryć. Nawet w dzień nie było w nich na krok nic widać, a cóż dopiero w n W pustyni i w puszczy, rozdział 31, str. 4

186 Otworów było w drzewie dwa: jeden obszerny, na pół metra od ziemi, drugi mniejszy, na wysokości mniej więcej pierwszego piętra w domach miejskich. Zaledwie Mea wrzuciła do niższego zapalone dymiące gałęzie, natychmiast z wyższego poczęły wylatywać wielkie nietoperze i oślepione blaskiem słońca latały, piszcząc, ja W pustyni i w puszczy, rozdział 27, str. 1

159 Nagle zrobiło się cicho jak makiem siał, albowiem w mrocznych głębinach rozległo się stękanie lwa. Konie, które pasły się opodal wśród młodej dżungli, poczęły zbliżać się do światła, podskakując na spętanych przednich nogach, waleczny zaś zwykle Saba zjeżył sierść i z wciśniętym ogonem tulił się do l W pustyni i w puszczy, rozdział 24, str. 3

138 – Panie – rzekł młody Murzyn – Kali napalić ogień, duży ogień! I wziąwszy sudański, szeroki miecz, który zdjął był z trupa Gebhra, począł ścinać nim ciernie, a nawet i większe drzewka. Po napaleniu ognia ścinał jeszcze, póki nie nagromadził tak wielkiego zapasu, że mogło wystarczyć go na całą noc. Po c W pustyni i w puszczy, rozdział 22, str. 2

116 – Kto zamyka uszy na głos boży – rzekł z wolna, zmienionym głosem Mahdi – jest tylko drzewem na opał. Na to – znany ze srogości i okrucieństwa kalif Abdullahi zabłysnął swymi białymi zębami jak dziki zwierz i ozwał się: – Zuchwała jest mowa tego chłopca, przeto ukarz go, panie, lub pozwól, abym ukarał go W pustyni i w puszczy, rozdział 18, str. 2

101 Stanęli na krańcu miasta, w domu, który poprzednio był własnością bogatego kupca włoskiego, a po zamordowaniu jego w czasie szturmu do miasta dostał się przy podziale łupów Tadhilowi. Żony emira zajęły się w dość ludzki sposób ledwie żywą ze zmęczenia Nel i chociaż w całym Chartumie dawał się uczuć brak ż W pustyni i w puszczy, rozdział 16, str. 1

77 „Byle minąć Assuan! byle minąć Assuan!” – mówił sobie z trwogą i rozpaczą w duszy. Nie dowierzał on Chamisowi, który twierdził, że wojownicy Mahdiego dochodzą już do Assuanu, albowiem Staś temu zaprzeczył, Idrys zaś pomiarkował od dawna, że biały uled wie więcej od nich wszystkich. Ale przypuszczał, że za W pustyni i w puszczy, rozdział 12, str. 2

772 Minął dzień, noc i jeszcze dzień, a oni pędzili wciąż na południe, zatrzymując się; tylko na czas krótki w khorach, by nie zmordować zbyt wielbłądów, napoić je, nakarmić, a zarazem rozdzielić żywność i wodę między sobą. Z obawy pogoni wykręcili jeszcze bardziej na zachód, o wodę bowiem nie potrzebowali się W pustyni i w puszczy, rozdział 11, str. 1

37 A panowie Rawlison i Tarkowski oczekiwali rzeczywiście dzieci, ale nie wśród wzgórz piaszczystych Wadi-Rajan, dokąd nie mieli ani potrzeby, ani ochoty jechać, lecz w zupełnie innej stronie, w mieście El-Fachen, nad kanałem tegoż nazwiska, przy którym oglądali dokonane przed końcem roku roboty. Odległość między El-Fache W pustyni i w puszczy, rozdział 6

23 Były to jednak plany na daleką przyszłość i nie całkiem jeszcze stanowcze. Tymczasem dzieci kręciły się od chwili przyjazdu wszędzie jak muchy, pragnąc jeszcze przed obiadem obejrzeć wszystkie namioty oraz osły i wielbłądy najęte na miejscu przez Cooka. Okazało się jednak, że zwierzęta były na odległym pastwisku W pustyni i w puszczy, rozdział 4, str.2